H ENNOIA TOY MASKING

Τον όρο  masking  τον χρησιμοποιούμαι όταν ένα άτομο με το σύνδρομο του αυτισμού καταπιέζει ή κρύβει τίς φυσικές του συμπεριφορές για να ταιριάξει σε ένα μη αυτιστικό περιβάλλον.

Συχνά αυτό συμβαίνει για να  γίνει αποδεκτό από συνομηλίκους ή να αποφύγει το κοινωνικό στίγμα.

Ένα παιδί με σύνδρομο αυτισμού μπορεί για παράδειγμα να διατηρήσει την βλεμματική επαφή ή να χαμογελά προσποιητά, να απομνημονεύσει τους κοινωνικούς κανόνες τους οποίους και κάνει χρήση ενώ τέλος κρύβει τα πραγματικά του ενδιαφέροντα και συναισθήματα.

Τις περισσότερες φορές το masking προκαλεί στο άτομο έντονη δυσφορία, άγχος και εξουθένωση.

Η θετική όψη της διαφορετικότητας

Τα παιδιά με αυτισμό έχουν μία μοναδική διαφορετικότητα το κάθε ένα, η οποία μπορεί να τους δώσει εξαιρετικές ικανότητες και ταλέντα. Η δουλειά των θεραπευτών που εργάζονται με αυτά είναι να τα βοηθούν να εξελίσσονται.

Αυτή η εξέλιξη χρειάζεται όμως σεβασμό. Σεβασμό στους ρυθμούς τους και κατανόηση ότι είναι δύσκολο για αυτά να συνδεθούν.

Άρα απαιτείται μία αληθινή σχέση με το παιδί, όπου ο θεραπευτής θα φροντίσει να το βοηθήσει να καταλάβει,ότι μπορεί να εμπιστεύεται τους ανθρώπους, να του δείξει τα όρια,μ κατανοώντας ταυτόχρονα τις δυσκολίες του .Με αυτό τον τρόπο προωθεί το εσωτερικό κίνητρο του παιδιού για επαφή και επικοινωνία με τους γύρω του.

Όλα όσα ειπώθηκαν έως τώρα πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις ανάγκες του κάθε παιδιού και της κάθε οικογένειας με σεβασμό στις ανάγκες και στα δυναμικά της οικογένειάς του. Η έγκαιρη διάγνωση και έναρξη θεραπευτικών παρεμβάσεων καθώς και η συνεργασία με τους γονείς και τους αρμόδιους φορείς που πλαισιώνουν το παιδί και την οικογένεια παίζει καθοριστική σημασία στην πρόοδό του.